ABSTRACTE KUNST, Kenmerken: Twee richtingen: organische vormen en geometrische vormen - Elke herkenbare voorstelling ontbreekt - Van 1910 tot heden.
** Naar overzicht kunsthistorie.  Naar uw accommodatie! 

    

Abstracte kunst of non-figuratieve kunst,
is een vorm van beeldende kunst waarin geen zichtbare werkelijkheid meer te herkennen is, maar waarin vorm, kleur, lijn en materiaal voor zich spreken.
Paul Gauguin noemde voor het eerst kunst een ‘abstractie’ van de natuur, maar verbond er de persoonlijke emotie mee. Voor Vassily Kandinsky lag de abstractie in het bovennatuurlijke, het goddelijke, dat in elk object van nature aanwezig is.  Piet Mondriaan wilde de oervorm van de dingen, die in de natuur verborgen is, uitbeelden. Theo van Doesburg  verklaarde in 1931 voor het eerst dat het kunstwerk geen enkele verwijzing naar een wereld buiten het schilderij heeft. Hij sprak van  de term concrete kunst. 

Ontstaan   ▲
De wortels van de abstracte kunst liggen in de kleur- en lichtstudies van de impressionisten,  voortgezet door de pointillist Georges Seurat  en de op geometrische vormen gebaseerde landschappen van Paul Cézanne.
Neo-impressionisme, ook divisionisme of pointillisme genoemd, is de benaming voor een beweging in de schilderkunst, die ontstaan is in Frankrijk in de jaren tachtig van de 19de eeuw. Er werd geschilderd in verftoetsen, meestal stippen van onvermengde kleuren naast elkaar. De vermenging van kleuren vindt pas plaats in het oog van de toeschouwer.
Buiten de beeldende kunst waren het de uitvindingen
op natuurkundig en scheikundig gebied en ook de filosofie, die de mens een wereld lieten ontdekken die niet met de ogen waarneembaar is. De psychologie gaf nieuwe mogelijkheden aan, zoals het onbewust handelen van de mens. Rond de eeuwwisseling bloeiden geestelijke stromingen als symbolisme, theosofie en antroposofie.

De geometrie   ▲
Beïnvloed door Cézanne, herleidden Pablo Picasso en Georges Braque het natuurlijk gegeven in hun werk tot geometrische vormen, waardoor de illusionistische ruimtewerking teniet wordt gedaan. Dit  kubisme werd samengesteld uit vrije vormen. Dit leidde tot de techniek van de collage. 

De expressionistische richting   ▲ 
Naast deze op geometrische vormen gefundeerde abstracte kunst was een andere, meer op de persoonlijke emotie van Gauguin gefundeerde richting ontstaan: het expressionisme, dat bij Kandinsky ca. 1910 tot volledige abstractie kwam.  Kenmerkend voor de vroege abstracte kunstenaars waren de idealistische opvattingen die zij hadden over de functie van de kunst in de maatschappij. Zij meenden dat de nieuwe harmonie in de kunst als voorbeeld zou dienen om een betere wereld te scheppen. Dit soort ideeën bestonden ook bij het in 1919 door Walter_Gropius  opgerichte Bauhaus, academie voor beeldende kunst, architectuur en industriële vormgeving. Hier werd tevens geëxperimenteerd met abstract theater, ballet, film en fotografie. 

Jaren dertig   ▲
In de jaren dertig was Parijs het belangrijkste centrum van abstracte kunst. In de door Michel Seuphor opgerichte kringen Cercle et Carré en Abstraction-Création waren zowel kunstenaars van de geometrisch-abstracte richting als die van de abstractasurrealistische vertegenwoordigd. Th. van Doesburg publiceerde in 1931 zijn Manifeste de l'art concrète, waarin hij de basis legde voor kunst waarin kleuren, lijnen, vormen en materialen alleen nog worden gebruikt om hun zelfstandige eigenschappen. 



Na tweede wereldoorlog   ▲
Als reactie op de overheersende geometrisch-abstracte richting ontstond al tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten het abstract expressionisme. Hier werd onder invloed van het van de surrealisten overgenomen automatisme het direct, persoonlijk en intuïtief handelen van de kunstenaar weer belangrijk. 
Zijdelings worden hier genoemd de schilders van de in 1948 opgerichte Cobra-groep, van wie de werkmethoden dicht stonden bij action-painting: nadruk op actie, strijd met de materie: de verf. Zij trachtten echter altijd in de kleurbanen op hun schilderijen signalen te vinden voor figuren: gezichten, landschappen, zodat de meeste van hun werken vaak als figuratief gekwalificeerd worden.
In Italië maakte Lucio Fontana  na de Tweede Wereldoorlog baanbrekend werk:
hij probeerde ruimte in het werk te betrekken: het spazialismo. Hij deed dat door het perforeren van monochrome schilderijen of door ruimten te scheppen die omgeven worden door ultraviolet licht. Ook Yves Klein en  Piero Manzoni experimenteerden met monochrome werken monochromie.

Jaren zestig   ▲
De kunst van de jaren zestig wordt in het algemeen gekenmerkt door het toenemen van wetenschappelijk en technisch onderzoek van de eigenschappen van kleur en licht en door het streven ruimte en tijd in het werk te betrekken. Dit leidde tot een afkeer van de ‘schilderachtige’ individuele kunst van het abstract expressionisme en de lyrische abstractie en vaak tot het teruggrijpen op de kleur- en lichtstudies van het Bauhaus. Er ontstond een groot aantal, meestal internationale, stromingen, waarvan de namen vaak berusten op enkele algemene kenmerken. 

** Via Hotels/Booking/Wereldwijd kunt u goed uw accommodatie vinden in 190 landen. Laagste prijsgarantie, maximale keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, boeken in uw taal is mogelijk!

** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ”Alle accommodatietypes”! 
** U vindt er o.a.:
  Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets  ▲