TAMME KASTANJE, naar overzicht  Mediterrane Culinaria

    
De tamme kastanje, Castanea sativa MILL., komt overal in Europa als ingeburgerde boom voor, maar denkelijk is hij alleen bezuiden de Alpen inheems.
Er zijn een half dozijn soorten bekend die alle in de gematigde zone van het N. Halfrond voorkomen. In N.-Amerika is hij in de gebieden die de Pacific begrenzen afwezig. Enige gekweekte soorten zijn C. crenata SIEB. et Zucc. (Japan) en C. dentata (MARSH.) BORKH. (N.-Amerika). Deze laatste soort werd (1904) door een parasiterende schimmel (Endothia parasitica (Murr.) zo aangevallen dat hij vrijwel uitstierf. In oostelijk N.-Amerika staan vele dode, gebleekte stamstronken nog als een somber gedenkteken in de bossen.

Het best echter is Castanea sativa, een bladverliezende boom,
bekend, die zijn vruchten in stekelige bolsters draagt waardoor zij even lastig te hanteren zijn als een stekelvarken. Als zij rijp zijn barsten zij open en de vruchten vallen omlaag. De tamme kastanje geeft de voorkeur aan dezelfde klimaatomstandigheden als de beuk maar eist een kalkvrije bodem. Men meent wel, dat het rooien van beukenbomen in de Europese bossen op veel plaatsen de tamme kastanje een kans gaf om zich te vestigen. Deze boom heeft voor zijn kiemplanten veel meer licht nodig dan nabij groeiende beukenbomen over zouden laten.

Castanea-soorten
kunnen gemakkelijk van beuken of eiken worden onderscheiden
door de lange, grof gezaagde of getande bladeren en stijve, dikwijls rechtopstaande, lange aarvormige bloeiwijzen die veel mannelijke bloemen (meeldraden) in het bovenste gedeelte dragen terwijl de vrouwelijke bloemen, aan een toefje slanke stijlen te herkennen, in het laagste gedeelte van de bloeiwijzen geplaatst zijn. Steeds blijven tamme kastanjes, ten noorden van de Alpen, bomen van gemiddelde grootte, ofschoon zij 200 - 300 jaar oud kunnen worden, en beuken dus ten minste een eeuw overleven. in Z.-Europa zijn echter kolossale exemplaren, die een stamomtrek van meer dan 20 m bezitten en meer dan 500 jaar oud zijn, wijd en zijd bekend.

De wind vervoert het stuifmeel van de beuk, maar dozijnen soorten kevertjes, vliegen en bijen zijn de bestuivers van de tamme kastanje.
De mannelijke bloemen brengen een eigenaardige geur voort (tri-methyl-amine) die kevers bijzonder sterk aantokt en op de stempel bevindt zich een zoet smakend druppeltje nectar.
Het hout is waardevol, fijn-vezelig en zeer goed bestand tegen vocht. De bast wordt voor tooien gebruikt. Kastanjes zijn in sommige streken van de zuidelijke Alpen een belangrijke bron van voedsel. Een gemeente kan daar een 'meent' bezitten, open grazige hellingen waar hier en daar struiken of boompjes groeien. Op zo'n meent rust een ďjus plantandiĒ, een plantrecht. Elke ingezetene bezit het recht kastanjes in de meent te planten en wordt daardoor eigenaar van de bomen.

Ter wille van de export worden bepaalde grootvruchtige variŽteiten gekweekt.
In de straten van vele Europese steden worden gepofte kastanjes verkocht. Ook kunnen gekookte en gesuikerde kastanjes als 'marrons glacťs' de kenners behagen.
De soort Tamme Kastanje, Castanea sativa Mill. is een majestueuze boom, die 20 tot 30 meter hoog kan worden. Hij behoort tot het geslacht Kastanje, Castanea. Dit geslacht behoort tot de familie van de Napjesdragers, Cupuliferen of Cupuliferae. Hier behoren ook de geslachten van de Berk, de Els, de Hazelaar, de Haagbeuk, de Beuk en de Eik toe.

Wilde kastanje
Deze heeft oneetbare vruchten voor de mens en behoort tot een andere familie, de Paardekastanjefamilie, SapindaceeŽn, Sapindaceae. De Nederlandse naam van deze bomen berust op de oppervlakkige gelijkenis van hun zaden met de vruchten van de Tamme Kastanje, een boom die er weinig overeenkomst mee heeft! 
Ga voor afbeeldingen naar: Tamme+Kastanje=Google+zoeken 

** Een accommodatie in Nederland kunt u goed vinden via Hotels/Appartementen/NL (8527).
** Via Hotels/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een juiste accommodatie in 102 landen.